Przejdź do głównej zawartości

Matki Bożej Nieustającej Pomocy

Już od 149 lat ikona MBNP czczona jest w kościele św. Alfonsa
26 kwietnia 1866 roku ikona Matki Bożej Nieustającej Pomocy została uroczyście wprowadzona do rzymskiego kościoła p.w. Najświętszego Odkupiciela i św. Alfonsa Liguoriego na Wzgórzu Eskwilińskim. Została ona powierzona redemptorystom przez Papieża Piusa IX wraz z poleceniem, aby „uczynili Ją znaną całemu światu”.
Przełożony generalny Zgromadzenia Redemptorystów o. Michael Brehl już rok temu zapowiedział ogłoszenie Roku Jubileuszowego ku uczczeniu Matki Bożej Nieustającej Pomocy, jako specjalnego czasu łaski dla Zgromadzenia i dla całego ludu Bożego. Będzie on trwał od 27 czerwca 2015 do 27 czerwca 2016. Mottem Roku Jubileuszowego będą słowa: „Matka Boża Nieustającej Pomocy – Ikona Miłości”. Przeżywając ten czas z radością, wdzięcznością i apostolską gorliwością będziemy mogli z nową energią kontynuować dzieło szerzenia czci Maryi w tej ikonie.
Historia kultu Matki Bożej Nieustającej Pomocy w ciągu mijających 150 lat, wraz z pokoleniami współbraci i czcicieli, którzy popularyzują to nabożeństwo, jest głębokim i stałym doświadczeniem macierzyńskiej miłości Maryi, która towarzyszy nam swoim spokojnym i uważnym spojrzeniem, gotowa przynosić nam pomoc, którą trzyma w swoich ramionach – Jezusa, naszego Najświętszego Odkupiciela.

Pragniemy zaprosić również Was, drodzy czytelnicy, do twórczego podjęcia wraz z nami tego wyzwania, aby czynić tę ikonę znaną i kochaną na całym świecie, jako Ikonę Miłości, żywy wyraz obfitego Odkupienia. Jesteśmy przekonani, że nowa fascynacja ikoną Matki Bożej Nieustającej Pomocy i osobiste przekonanie będzie nas prowadzić do owocnej kontynuacji tak ważnego zadania szerzenia jej kultu, które jako redemptoryści otrzymaliśmy w Kościele. Niech wspólna refleksja i modlitwa zachęci nas do szukania nowych inspiracji i sposobów jego wypełniania.
W ramach przygotowań do Roku Jubileuszowego 150-lecia krzewienia kultu Matki Bożej Nieustającej Pomocy, przypominamy pokrótce historię tej cudownej ikony, która cieszy się wielkim nabożeństwem w Kościele powszechnym. Uważana jest za najbardziej czczony wizerunek Maryi, a jej kopie rozpowszechnione są w całym chrześcijańskim świecie.
o. Sylwester Cabała CSsR


Krótka historia ikony Matki Bożej Nieustającej Pomocy

Początki historii rzymskiej ikony Matki Bożej Nieustającej Pomocy toną w mrokach legendy, spisanej w XVI wieku. Mówi ona o pewnym kupcu, który około XV wieku miał wykraść tę ikonę z jednego z kościołów na wyspie Krecie i ukryć w swoim bagażu, aby przewieźć ją okrętem do Rzymu. Z powodu gwałtownej burzy morskiej, która przydarzyła się podczas podróży, statek zaczął tonąć. Gdy załoga w trwodze umieściła wizerunek Madonny na maszcie statku i błagała w modlitwie o ocalenie, groźna burza niezwykle szybko ucichła, a podróżni szczęśliwie dotarli do portu w Italii. To cudowne ocalenie przypisano wstawiennictwu Matki Bożej Nieustającej Pomocy.

Cudowny obraz umieszczony został w 1499 roku w świątyni pod wezwaniem św. Mateusza na Wzgórzu Eskwilińskim w Rzymie, w którym posługiwali zakonnicy – augustianie, i przez trzysta lat cieszył się wielkim nabożeństwem okolicznych wiernych. Jednak w roku 1798 kościół św. Mateusza na Eskwilinie został zniszczony przez wojska napoleońskie, a obraz Nieustającej Pomocy trafił do innego klasztoru augustianów w Rzymie, gdzie popadł w zapomnienie. Umieszczono go bowiem w domowej kaplicy zakonników, gdzie wierni nie mieli dostępu.

Gdy w połowie XIX wieku przybyli do Rzymu redemptoryści, zbudowali na Eskwilinie swój kościół p.w. Najświętszego Odkupiciela i św. Alfonsa Liguori - ich założyciela. Ponieważ stanął on niedaleko od ruin zniszczonego kościoła św. Mateusza, postanowiono odszukać sławną ikonę, czczoną przed laty w owym starożytnym kościele. Dzięki kilku niezwykłym zbiegom okoliczności obraz udało się odnaleźć, a redemptoryści poprosili ówczesnego papieża Piusa IX, aby podarował im tę ikonę do nowo zbudowanego kościoła. Papież wyraził zgodę, a powierzając obraz redemptorystom miał powiedzieć ich generałowi ojcu Mauronowi: „Uczyńcie ten obraz znanym na całym świecie”. Uroczyste wprowadzenie ikony do kościoła św. Alfonsa odbyło się 26 kwietnia 1866 roku po jej odnowieniu przez polskiego malarza Leopolda Nowotnego.

Liczne rzesze wiernych zainteresowanych obrazem, a także wielość łask uzyskiwanych za wstawiennictwem Matki Bożej w wizerunku Nieustającej Pomocy sprawiły, że 5 maja 1866 roku do rzymskiego kościoła św. Alfonsa przybył w pielgrzymce sam papież Pius IX. W niedługim też czasie zaczęto przygotowania do koronacji obrazu, której dokonano 23 czerwca 1867 roku. Redemptoryści wzięli sobie głęboko do serca papieski nakaz i zaczęli szerzyć kult Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Kościele katolickim, rozpowszechniając kopie rzymskiej ikony w całym świecie.


o. Marek Kotyński CSsR

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Siedem boleści i siedem radości świętego Józefa

  Septenna ku czci siedmiu radości i siedmiu boleści Świętego Józefa [1] (Septennę odprawia się przez siedem dni lub siedem śród) [2]   1. Święty Józefie, użalam się nad Tobą dla tego smutku, który ogarnął Twe serce dręczone niepewnością, gdy zamierzałeś opuścić Twoją Przeczystą Oblubienicę, Maryję, oraz odnawiam w Tym sercu radość, której doznałeś, gdy anioł Pański objawił Ci Tajemnicę Wcielenia. Przez Twą boleść i radość proszę Cię, bądź moim pocieszycielem z życiu i przy śmierci. Amen. Ojcze nasz… Zdrowaś Maryjo… Chwała Ojcu. 2. Święty Józefie, użalam się nad Tobą dla tej przykrości, którą odczuło Twoje serce, gdy widziałeś, w jakim ubóstwie narodziło się Dzieciątko Jezus oraz odnawiam w Twym sercu radość, której doznałeś, słysząc śpiew aniołów i widząc pasterzy i Mędrców, oddających hołd Dzieciątku. Przez Twą boleść i radość wyjednaj mi tę łaskę, bym w pielgrzymce życia ziemskiego stał się godny życia wiecznego. Amen. 3. Święty Józefie, użalam się nad Tobą ...

Diferentes numerações e tradução dos Salmos

Diferentes numerações e tradução dos Salmos Muitas vezes, encontramos em nossas Bíblias e nos folhetos de Missa dois números diferentes em cima de um Salmo. Um número está entre parênteses. E, em geral, a diferença entre os dois números não passa de um. Por que acontece isso? Precisa ser dito, por primeiro, que os Salmos foram escritos, originalmente, na língua hebraica. Assim chegaram a fazer parte das Sagradas Escrituras do povo judeu. Posteriormente, por sua vez, também os cristãos acolheram essas tradições – e, com isso, os Salmos – como suas Sagradas Escrituras, lendo tais textos como primeira parte de sua Bíblia, ou seja, como Antigo Testamento. “Antigo” indica, neste caso, simplesmente aquilo que existiu por primeiro.   A numeração diferente dos Salmos,

Ladainha: Maria passa na frente

Ladainha: Maria passa na frente Da minha vida, Maria passa a frente, Maria passa a frente... Dos meus anseios e receios, Maria passa a frente... Das minhas intenções e necessidades, Maria passa a frente... Dos meus desejos e dos meus sentimentos, Maria passa a frente... Dos meus pensamentos e das minhas vontades, Maria passa a frente... Das minhas lembranças e da minha memória, Maria passa a frente... Da minha liberdade e das minhas posturas, Maria passa a frente... Das minhas atitudes e das minhas palavras, Maria passa a frente... Das minhas noites e dos meus dias, Maria passa a frente... De tudo que é importante para mim, Maria passa a frente... Do que sinto, de como estou e do que preciso, Maria passa a frente... Do que me sobra e do que me falta, Maria passa a frente... De tudo aquilo que já fiz, Maria passa a frente... De tudo que ainda me resta fazer e ser, Maria passa a frente... Da minha luta contra o pecado, Maria passa a frente... Da minha v...