Uwagi praktyczne dotyczące Nowenny

Uwagi praktyczne dotyczące Nowenny

Każde nabożeństwo ma swoją historię, ale także cechy charakterystyczne, które wyróżniają je spośród innych. Nowenna Nieustanna również podlega temu prawu. Poprzez przybliżenie sobie kilku praktycznych uwag dotyczących naszego nabożeństwa będziemy chcieli lepiej je zrozumieć, by w ten sposób mogło ono bardziej owocować w naszym życiu.

1. Praktyczne uwagi

a) Nowennę Nieustanną odprawia się zawsze przed wiernymi kopiami obrazu MBNP,

b) wierni mogą zaczynać i kończyć Nowennę, kiedy zechcą, w ten sposób trwa ona nieustannie. Dni tygodnia względnie godziny należy tak wybierać, aby były najdogodniejsze dla uczestników, jednakże nie powinna to być niedziela,

c) każdy z uczestników obiera sobie dowolnie intencję, w jakiej odprawia Nowennę, pisze ją na karteczce i składa przy ołtarzu MBNP. Każdy powinien poczuwać się do obowiązku podziękowania w podobny sposób MBNP, jeżeli łaskę wyprosi. Tak prośby, jak i podziękowania czyta się ogólnie przy przemowach w czasie Nowenny, a kilka tylko czyta się szczegółowo,

d) uczestnicy zwykle odmawiają wspólnie kilka modlitw do MBNP,

e) przemowa łącznie z odczytaniem próśb i podziękowań nie powinna trwać dłużej niż dziesięć minut,

f) wypada zaczynać Nowennę śpiewem pieśni do MBNP i nimi przeplatać modlitwy,

g) Nowennę odprawianą w godzinach popołudniowych kończy się błogosławieństwem Najświętszym sakramentem. Jeżeli odprawia się ją w czasie Mszy św.  nie ma osobnego błogosławieństwa,

h) uczestnicy winni w czasie odprawiania Nowenny przystąpić do spowiedzi i Komunii św.

2. Uwagi teologiczne

Nowenna Nieustanna należy do tzw. pobożności ludowej. Ta z kolei ma m. in. wymiar poszukiwania Pana Boga na sposób właściwy danej kulturze czy osobie. Ale ważne jest tu owo szukanie Boga, głód Boga. Jest to sytuacja, którą można porównać do głodu fizycznego. Człowiek głodny robi wszystko, aby znaleźć pożywienie. Podobnie i w tej sferze religijnej. Takie czy inne nabożeństwo powinno posiadać tę cechę szukania Pana Boga przez człowieka, w jego codzienności, wchodzenia w kontakt z Bogiem żywym.

Posługiwanie się przez ludzi wierzących różnymi formami pobożności ludowej daje im poczucie, że Pan Bóg jest im bliski, że odpowiada na ich wysiłki i daje się znaleźć. Nawet pozwala człowiekowi zrozumieć, że i Pan Bóg szuka człowieka. I to spotkanie dochodzi do skutku także w formach religijności ludowej, która z kolei ma doprowadzać do tego najwspanialszego i pełnego spotkania człowieka z Bogiem w liturgii, szczególnie Mszy św. Właśnie tu owo poszukiwanie i znalezienie osiągają swoje cele: zażyłość, przyjaźń, miłość człowieka z Bogiem i Boga z człowiekiem.

3. Wnioski dla nas

Zwróćmy dziś uwagę na to, czy rzeczywiście biorąc udział w takim czy innym nabożeństwie, odmawiając taką czy inną modlitwę przygotowujemy się do Mszy św., która stanowi źródło i szczyt chrześcijańskiego życia?

Pamiętajmy, że grozi nam niebezpieczeństwo sprowadzenia pobożności ludowej do jakiegoś zabobonu. Pamięć o tym, że różne nabożeństwa mają nas tylko przygotować na coś większego i wspanialszego, będzie dopingować nas do tym głębszego przeżycia tych wydarzeń. Warto o tym pomyśleć z racji nabożeństw różańcowych, majowych czy choćby Nowenny. Zdarza się, że wierni biorą w nich udział, ale już nie pozostają na Mszę św., która sprawowana jest po takim nabożeństwie. Oczywiście, że różne względy mogą na to wpływać. Ale według możliwości starajmy się zawsze traktować każde nabożeństwo, w tym i Nowennę, jako przygotowanie do Mszy św. Zarówno tej bezpośrednio następującej po nabożeństwie, jak i tej niedzielnej.

Autor: O. Zbigniew Bruzi