Siedem słów Maryi – siedem praw miłości

Siedem słów Maryi – siedem praw miłości

Maryja, pierwsza miłość świata – abp. Fulton Sheen

W Piśmie Świętym zanotowano tylko siedem wypadków, kiedy Najświętsza Matka coś mówi. Trzy razy kieruje swoje słowa do anioła Gabriela, Bożego wysłańca. Raz wyśpiewuje hymn Magnificat w odpowiedzi na słowa Elżbiety. Dwa razy kieruje się do Swego Syna i raz do służących na weselu w Kanie Galilejskiej. Te siedem słów odzwierciedlają siedem praw miłości.

1.      Miłość jest wyborem. – „Maryja rzekła do anioła: «Jakże się to stanie, skoro nie znam męża?» (Łk 1,34).  „Kocham cię” znaczy, że nie kocham jej. Pierwsza niewiasta uczyniła wybór, który przyniósł ruinę. Nowa Niewiasta została poproszona o wybór na rzecz odnowienia człowieka. Miała jedną trudność – „Jakże się to stanie, skoro nie znam męża?”.

2.      Wybór kończy się utożsamieniem z ukochaną osobą. –

„Rzekła Maryja: «Oto Ja służebnica Pańska” (Łk 1,38a).  Wtedy odszedł od Niej anioł. Wszelka miłość łaknie jedności, zastępując „ja” w zasobach tego drugiego człowieka. „Moja wola jest moja, aby się stała twoja”. Bóg już zakończył zaloty do stworzonej duszy i poprosił ją o dostarczenie Mu ludzkiej natury. Kiedy zostały rozwiązane wszystkie trudności i jej dziewictwo mogło zostać zachowane, nadszedł wielki akt oddania. Fiat. „Niech mi się stanie”.

3.      Miłość wymaga zrezygnowania z „ego”. „Na to rzekła Maryja: niech Mi się stanie według twego słowa!” (Łk 1, 38b) . Miłość może być traktowana jako staroć, który nie wymaga żadnej troski, albo jako kwiat potrzebujący przycinania. Miłość może stać się zaborcza. Miłość, która nie rozszerza się na bliźniego, umiera od własnego nadmiaru. Maryja postępuje zgodnie z tym trzecim prawem miłości kiedy nawet podczas ciąży odwiedza inną kobietę też brzemienną. Kobiecie najbardziej może pomóc pomoc innej kobiety. Miłość jest społeczna, albo przestają być miłością.

4.      Miłość jest nieodłączna od radości – „Wtedy Maryja rzekła: «Wielbi dusza moja Pana, i raduje się duch mój w Bogu, moim Zbawcy” (Łk 1,46-47). . Największą radość kobieta przeżywa wtedy, gdy wydaje na świat dziecko. Radość ojca przemienia kobietę w matkę. Radość związana z miłością rozprzestrzenia się w dwóch kierunkach: poziomym – rozszerzenie miłości w rodzinie, i w pionowym – wspinającym się ku Bogu z naszym dziękczynieniem. Ta Królowa Pieśni śpiewa hymn do Boga. Aniołowi mówi tylko jedno słowo – Fiat, Józefowi nie mówi nic, ale dla Boga śpiewa cały hymn. „Wielbi dusza moja Pana, i raduje się duch mój w Bogu, moim Zbawcy. Bo wejrzał na uniżenie Służebnicy swojej. Oto bowiem błogosławić mnie będą odtąd wszystkie pokolenia, gdyż wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny (Łk 1,46-49).

5.      Miłość jest nieodłączna od smutku – „Na ten widok zdziwili się bardzo, a Jego Matka rzekła do Niego: «Synu, czemuś nam to uczynił? Oto ojciec Twój i ja z bólem serca szukaliśmy Ciebie» (Łk 2,48). Miłość zawsze doznaje pewnej niedoskonałości i niezadowolenia. Maryja odczuwa smutek miłości kiedy Jej Umiłowany zaginął na trzy dni po wizycie w świątyni. Zmiana nastroju, separacja, oddzielenie jawią się kiedy pyta – „Synu, czemuś nam to uczynił? Oto ojciec Twój i ja z bólem szukaliśmy Ciebie” (Łk 2,28). Kurs prawdziwej miłości nigdy nie jest gładki.

6.      Miłość zanim wzniesie się na wyższy poziom, musi umrzeć dla niższego poziomu – „A kiedy zabrakło wina, Matka Jezusa mówi do Niego: «Nie mają już wina». Jezus Jej odpowiedział: «Czyż to moja lub Twoja sprawa, Niewiasto? (J 2,3-4) . W królestwie miłości nie ma równin. Jest albo wspinanie się na górę, albo opadanie w dół. Miłość, która nie dąży w wzwyż, ginie. Na weselu w Kanie Maryja mogła zatrzymać Chrystusa tylko dla siebie. Jednak poprosiła Go o uczynienie pierwszego cudu. Kana była śmiercią relacji Matki-Syna i początkiem wyższej miłości zaangażowanej w relację Matka-ludzkość, Chrystus-odkupieni.

7.      Kresem każdej miłości ludzkiej jest spełnianie woli Bożej – „Wtedy Matka Jego powiedziała do sług: «Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie” (J 2,5) . Miłość jest ponadczasowa. Dwie kochające się osoby szukają spełnienia woli jedna drugiej, a potem woli Bożej. Ostatnimi słowami Maryi wypowiedzianymi w Piśmie Świętym były słowa całkowitego oddania się woli Bożej: „Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie” Serce potrzebuje opróżnienia i napełnienia. Moc opróżniania jest ludzka, a moc napełniania należy tylko do Boga. Stąd wszelka doskonała miłość musi dojść na koniec do wołania – „Nie moja wola, lecz Twoja niech się stanie, Panie”.