Lectio divina z Maryją - Cała Piękna (4) Słuchająca

 


III. Rozdział

Słuchająca

Na początku prośmy Ducha Świętego aby odsłonił nam wewnętrze piękno Maryi – Miriam słuchającej. Możemy odkrywać tajemnice piękna Maryi bo Jej ikonograf – Duch Święty – odsłania nam Ją w Biblii. Ideałem kobiety żydowskiej była niewiasta skromna, cicha, milcząca, pracowita, posłuszna mężowi, dbająca o rodzinę. Po powrocie z niewoli Babilońskiej kobiety zostały odsunięte od kultu i nie miały obowiązku chodzić do świątyni i się modlić. W czasach Maryi kobiety nie mogły czytać publicznie Tory. Dlatego budzi podziw znajomość Tory, Proroków. Maryja codziennie modliła się „Szema Izrael” – słuchaj Izraelu (Pwt 6,7). To samo Słowo które spoczęło w „łonie Zwoju” chciało spocząć w Jej łonie.

Lectio divina w świątyni i wiejskiej chacie

Święty Łukasz kiedy brał do ręki pióro i pisał Ewangelie, to tak jakby brał do ręki pędzel i malował obraz. Namalował najpiękniejsze ikony Maryi. Trzeci ewangelista  na początku swej Ewangelii namalował niezwykły dyptyk – obydwa obrazy maja wspólny watek – zwiastowanie. Autor używa techniki kontrastu aby wzbudzić w nas zdumienie.

  

Schemat ----Zachariasz – Maryja

Zwiastowanie Zachariaszowi

Łk 1, 5-23

Zwiastowanie Maryi

Łk 1, 26- 38

Dyptyk Łukaszowy

 

Kapłan w świątyni Jerozolimskiej

 

Ukazał mu się anioł Pański

Bóg posłał anioła Gabriela

 

Anioł wszedł do Niej i rzekł

Przeraził się i strach padł na niego

Ona zmieszała się i rozważała

Nie bój się Zachariaszu

Nie bój się Maryjo

Po czym to poznam

Jakże się to stanie

Jan będzie napełniony Duchem Świętym

Duch Święty zstąpi na Ciebie

Elżbieta urodzi ci syna

Twoja krewna Elżbieta

Ja jestem Gabriel aby ci oznajmić te wieść radosna

Dla Boga nie ma nic niemożliwego

Nie mógł mówić i wrócił do swojego domu

Oto ja służebnica

Traci mowę aby umieć słuchać

Umiała słuchać, więc nie traci mowy

Ma wątpliwości i pyta o znak

Słucha, wierzy i pyta

 

Protoewangelia Jakuba (II wiek) w opisie zwiastowania ukazuje dwa miejsca: dom i studnie.  Nie studnia obok domu, ale dom obok studni; najpierw studnia (Słowo Boga jest jak studnia), w Starym Testamencie wszędzie gdzie docierał Lud Boży to pierwsze kopał studnie, potem budował dom. Na mapie Boga centrum świata nie jest świątynia w Jerozolimie, ale mała chata jako perla. Historia rabinów – „świat jest jak oko: morze to białko, ziemia jest tęczówką, Jerozolima źrenicą, a odbitym w niej obrazem jest świątynia”. Z perspektywy Boga wygląda to inaczej: „świat jest jak oko: morze to białko, ziemia jest tęczówką, Nazaret jest  źrenicą, a odbitym w niej obrazem jest maleńki domek Miriam”. Biblia to domowe tabernakulum. Otwarta Biblia to znak, że Bóg jest zawsze otwarty na mnie…to Anioł Stróż, którego Bóg posyła do mnie i „trąca w bok”, budzi z marazmu i mówi: „Wstań, jedz, bo przed tobą długa droga” (1Krl 19,7). Cisza to najbardziej płodne miejsce. Mówi Ignacy Antiocheński: „Słowo poczęło się w ciszy, w ciszy przyszło na świat i w ciszy zmartwychwstało”.

Autorem i protagonistą



Lectio Maryi jest sam Bóg. Tak naprawdę to nie ja czytam tekst, ale to Bóg czyta mi tekst (Boże czytanie). Kiedy czyta mi tekst, wtedy czyta także moje życie. Cisza i słuchanie kosztują wiele. Maryja słyszy „chaire – Raduj się” i od tego pozdrowienia zaczyna się Ewangelia we właściwym znaczeniu tego słowa. Ilekroć jak Maryja otwieramy się na słowo Boga, ilekroć otwieramy Biblie, tylekroć słyszymy to samo pozdrowienie: „Pan z Tobą”.  Słuchanie Słowa „przestraszyło Ją” – „zmieszała się”.  I Ona rozważała, co by miało znaczyć to pozdrowienie…Najważniejsze pytanie w Lectio jest: co mówi Bóg? Punktem wyjścia jest znaczenie dosłowne świętego tekstu. W Lectio pierwsze jest przyjęcie Słowa, potem przychodzi zrozumienie. Aby stać się pięknym potrzeba dać się ewangelizować jak Maryja. Bez milczenia nie ma słuchania. Cisza to płodne miejsce w naszej duszy

Komentarze