Bractwa maryjne

 Bractwa maryjne

 Bractwa maryjne to religijne stowarzyszenia wiernych świeckich (często erygowane przy zakonach lub parafiach), których głównym celem jest szerzenie kultu Najświętszej Maryi Panny, pogłębianie życia duchowego członków oraz prowadzenie działalności apostolskiej i charytatywnej.[1]

W historii Polski i Kościoła powszechnego odegrały one ogromną rolę w formowaniu pobożności ludowej. Do najważniejszych i najbardziej znanych bractw maryjnych należą:

 1.    Bractwa Różańcowe (Arcybractwo Różańcowe)

 

• Historia: Powstawały od XV wieku, najczęściej przy klasztorach ojców dominikanów. Pierwsze na ziemiach polskich założono w 1481 roku we Wrocławiu
• Charyzmat: Szerzenie modlitwy różańcowej. Współczesną, niezwykle popularną kontynuacją tej tradycji w polskich parafiach są Żywe Róże (Koła Różańcowe).

2.    Bractwo Szkaplerzne

 

• Historia: Ściśle związane z zakonem karmelitów i objawieniami Matki Bożej, która przekazała św. Szymonowi Stockowi szkaplerz jako znak opieki i obietnicę zbawienia.
• Charyzmat: Członkowie zobowiązują się do noszenia szkaplerza (sukiennego lub w formie medalika), naśladowania cnót Maryi oraz codziennej modlitwy (np. Pod Twoją obronę).

 

3.    Bractwo Najświętszej Maryi Panny Królowej Korony Polski

 

• Historia: Powołane na Jasnej Górze przez papieża Klemensa XI w 1718 roku (rok po koronacji Cudownego Obrazu). Po latach zaborów i komunizmu zostało reaktywowane w 2013 roku przez ojców paulinów.
• Charyzmat: Łączy kult maryjny z miłością do Ojczyzny. Do ich głównych zadań należy organizowanie zawierzeń Niepokalanemu Sercu Maryi w każdą pierwszą sobotę miesiąca na Jasnej Górze. Charakterystycznym elementem stroju ceremonialnego członków są biało-niebieskie płaszcze.

 

4.    Rycerstwo Niepokalanej (Militia Immaculatae)

 

• Historia: Założone w 1917 roku w Rzymie przez św. Maksymiliana Marię Kolbego.
• Charyzmat: Całkowite oddanie się Maryi Niepokalanej jako narzędzie w Jej rękach do nawracania grzeszników i budowania Królestwa Bożego. Znakiem rozpoznawczym członków jest noszenie Cudownego Medalika.

 

5. Współczesne ruchy o charakterze brackim: Wojownicy Maryi

• Choć formalnie jest to ruch i ogólnopolska wspólnota męska (założona przez ks. Dominika Chmielewskiego SDB), strukturą i dyscypliną mocno przypomina dawne bractwa.
• Charyzmat: Formacja mężczyzn na dobrych mężów i ojców, połączona z publicznym świadectwem wiary, męskim różańcem i uwieńczona uroczystym pasowaniem (zawierzeniem Maryi).

 

 

Bractwo Matki Bożej Nieustającej Pomocy

 

Bractwo Matki Bożej Nieustającej Pomocy (oficjalnie: Arcybractwo Matki Bożej Nieustającej Pomocy i Świętego Alfonsa) to historyczne i duchowe stowarzyszenie wiernych, którego głównym zadaniem jest rozszerzanie kultu słynnej ikony oraz naśladowanie cnót Maryi.

Istnienie bractwa jest nierozerwalnie związane z zakonem redemptorystów, którym papież Pius IX w 1865 roku powierzył rzymski oryginał ikony z nakazem: „Uczyńcie ją znaną całemu światu!”.

 
Kluczowe fakty o Bractwie:

• Powstanie i rozwój: Pierwsze wspólnoty brackie czcicieli ikony zaczęły powstawać na świecie od 1868 roku (m.in. w Irlandii i Belgii). Oficjalne bractwo przy rzymskim kościele św. Alfonsa powołano w 1871 roku, a w 1876 roku papież podniósł je do rangi Arcybractwa, umożliwiając przyłączanie filii na całym świecie. Pierwszym oficjalnym członkiem bractwa został sam papież Pius IX.

 

• Charyzmat i cele:
• Szerzenie kultu ikony: Głównym celem jest zapoznawanie wiernych z głęboką symboliką ikony MBNP, która ukazuje małego Jezusa szukającego schronienia w ramionach Matki na widok narzędzi męki.
• Życie modlitewne: Zobowiązanie do pogłębiania życia duchowego poprzez regularną modlitwę, sakramenty oraz udział w nabożeństwach.
• Nieustanna Nowenna: Członkowie bractw na przestrzeni lat stali się głównymi filarami organizowania cotygodniowych, niezwykle popularnych w Polsce Nabożeństw Nieustannej Nowenny, podczas których odczytuje się prośby i podziękowania wiernych.

 

• Wpływ w Polsce: Kult ten przynieśli na ziemie polskie redemptoryści (ogromną rolę odegrał tu czcigodny sługa boży o. Bernard Łubieński) pod koniec XIX wieku. Z biegiem lat dawne, formalne struktury brackie w wielu polskich parafiach ustąpiły miejsca po prostu ogólnym grupom czcicieli MBNP lub Żywemu Różańcowi.

 

---

[1] ph24pl - Szukaj w Google