Poezje - MBNP

 Oto zbiór niektórych popularnych modlitw i poezji o Matce Bożej Nieustającej Pomocy:

1. Modlitwa rzymska

2. O Matko Boża, daj mi trochę

3. Po co komu ikona? 

4. Jedno z podziękowań na Nieustanną Nowennę, w formie wiersza

5. Siedem Słów Maryi w Piśmie Świętym

6. Osiem słów skierowanych do Maryi

7. Siedem radości Maryi

8. Siedem boleści Maryi

9. Jan Paweł II i MBNP

10. ty się tym zajmij, Jezu mój

11. Kiedy znajdziesz krzyż na drodze

12. Wiersz o różańcu

13. Osiem błogosławieństw Maryi

MODLITWA „RZYMSKA” DO MATKI BOŻEJ NIEUSTAJĄCEJ POMOCY

O Matko Nieustającej Pomocy, z największą ufnością przychodzę dzisiaj, przed Twój święty obraz, aby błagać o pomoc Twoją. Nie liczę na moje zasługi ani na moje dobre uczynki, ale tylko na nieskończone zasługi Pana Jezusa i na Twoją niezrównaną miłość macierzyńską. Tyś patrzyła, o Matko, na rany Odkupiciela i na krew Jego wylaną na krzyżu dla naszego zbawienia. Tenże Syn Twój umierając, dał nam Ciebie za Matkę. Czyż więc nie będziesz dla nas, jak głosi Twój słodki tytuł: Nieustającą Wspomożycielką? Ciebie więc, o Matko Nieustającej Pomocy, błagam najgoręcej, abyś wyprosiła mi u Syna Twego tę łaskę, której tak bardzo pragnę i tak bardzo potrzebuję. (chwila ciszy)

Ty wiesz, o Matko Przebłogosławiona, jak bardzo Jezus Odkupiciel nasz pragnie udzielać nam wszelkich owoców Odkupienia. Wyjednaj mi przeto, o Najłaskawsza Matko, u Serca Jezusowego tę łaskę, o którą w tej Nowennie pokornie proszę, a ja z radością wychwalać będę, razem Tobą, nieskończone miłosierdzie Boga. Amen.

 

O Matko Boża, daj mi trochę

 

Daj mi trochę Twojej siły - na moją słabość.

Daj mi trochę Twojej odwagi - dla mojego przerażenia.

Daj mi trochę Twojego zrozumienia - dla moich trudności.

Daj mi trochę Twojej pełni - dla mojej pustki.

Daj mi trochę Twojego kwiatu - dla mojego ciernia.

Daj mi trochę Twojej pewności - dla moich wątpliwości.

Daj mi trochę Twojego słońca - na moją zimę.

Daj mi trochę Twojego odpocznienia - dla mojego zmęczenia.

Daj mi trochę Twojego białego śniegu - na brudną ziemię mojego grzechu.

Daj mi trochę Twojego światła - na moją noc.

Daj mi trochę Twojej radości - dla mojego smutku.

Daj mi trochę Twojej mądrości - na moją niewiedze.

Daj mi trochę Twojej miłości - dla mojej urazy.

Daj mi trochę Twojej czystości - dla mojego grzechu.

Daj mi trochę Twojego życia - na moją śmierć.

Daj mi trochę Twojej przejrzystości - dla mojej ciemności.

Daj mi trochę Twojego świętego Syna, Jezusa - dla mnie grzesznego syna. I z tymi „trochę”, o Pani – będę miał już wszystko! 

 

Po co komu ikona? 

Jeśli chcesz podarować komuś „okno” na Duchowy Świat – podaruj mu Ikonę.

Jeśli chcesz, by Bóg był obecny w jego życiu – podaruj mu Ikonę.

Jeśli chcesz podarować obecność Bożą – podaruj mu Ikonę.

Jeśli chcesz podarować modlitwę – podaruj mu Ikonę.

Jeśli chcesz otworzyć czyjeś serce – podaruj mu Ikonę.

Jeśli chcesz powiedzieć: „Bóg jest najważniejszy” – podaruj Ikonę.

Jeśli chcesz opowiedzieć o „Bogu, Który Jest” – podaruj Ikonę.

Jeśli jesteś bezradny w jakieś sytuacji – podaruj Ikonę.

Podaruj ikonę, która jest „Bożą pracą”, „nośnikiem” łaski, i „oknem na wieczność”.

Oto jedno z podziękowań na Nieustanną Nowennę, w formie wiersza.

Siedem Słów Maryi w Piśmie Świętym

W Piśmie Świętym zapisano tylko kilka wypowiedzi Maryi. Tradycyjnie mówi się o„siedmiu słowach Maryi”:

1. „Jakże się to stanie, skoro nie znam męża?” (Łk 1,34)
2. „Oto ja służebnica Pańska.” (Łk 1,38)
3. „Niech mi się stanie według twego słowa.” (Łk 1,38)
4. Magnificat: „Wielbi dusza moja Pana...” (Łk 1,46–55)
5. „Synu, czemuś nam to uczynił? Oto ojciec Twój i ja z bólem serca szukaliśmy Ciebie.” (Łk 2,48)
6. „Nie mają wina.” (J 2,3)
7. „Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie.” (J 2,5) – ostatnie zapisane słowa Maryi w Biblii. 

Autorzy Pisma Świętego zanotowali osiem słów skierowanych do Maryi: trzy razy przez anioła Gabriela, raz przez Symeona i Elżbietę i trzy razy przez Jezusa.

1.           Pozdrowienie anielskie (Łk 1, 28) – „Anioł wszedł do Niej i rzekł: «Bądź pozdrowiona, pełna łaski, Pan z Tobą”.

2.           Zapowiedz Wcielenia (Łk 1,30-33) – „Lecz anioł rzekł do Niej: «Nie bój się, Maryjo, znalazłaś bowiem łaskę u Boga. Oto poczniesz i porodzisz Syna, któremu nadasz imię Jezus. Będzie On wielki i będzie nazwany Synem Najwyższego, a Pan Bóg da Mu tron Jego praojca, Dawida.  Będzie panował nad domem Jakuba na wieki, a Jego panowaniu nie będzie końca”.

3.           Wyjaśnienie Gabriela (Łk 1, 35-37) – „Anioł Jej odpowiedział: «Duch Święty zstąpi na Ciebie i moc Najwyższego osłoni Cię. Dlatego też Święte, które się narodzi, będzie nazwane Synem Bożym. A oto również krewna Twoja, Elżbieta, poczęła w swej starości syna i jest już w szóstym miesiącu ta, która uchodzi za niepłodną. Dla Boga bowiem nie ma nic niemożliwego”.

4.           Proroctwo Symeona (Łk 2,34-35) – „Symeon zaś błogosławił Ich i rzekł do Maryi, Matki Jego: «Oto Ten przeznaczony jest na upadek i na powstanie wielu w Izraelu, i na znak, któremu sprzeciwiać się będą. A Twoją duszę miecz przeniknie, aby na jaw wyszły zamysły serc wielu”.

5.           Radość Elżbiety (Łk 1,42-45) „Wydała ona okrzyk i powiedziała: «Błogosławiona jesteś między niewiastami i błogosławiony jest owoc Twojego łona. A skądże mi to, że Matka mojego Pana przychodzi do mnie? Oto, skoro głos Twego pozdrowienia zabrzmiał w moich uszach, poruszyło się z radości dzieciątko w moim łonie. Błogosławiona jesteś, któraś uwierzyła, że spełnią się słowa powiedziane Ci od Pana”.

6.           Odpowiedź Jezusa w świątyni (Łk 2,49- 50) – „Lecz On im odpowiedział: «Czemuście Mnie szukali? Czy nie wiedzieliście, że powinienem być w tym, co należy do mego Ojca?»  Oni jednak nie zrozumieli tego, co im powiedział”.

7.           Wesele w Kanie (J 2,4) – „Jezus Jej odpowiedział: «Czyż to moja lub Twoja sprawa, Niewiasto? Czyż jeszcze nie nadeszła godzina moja”.

8.       Testament z krzyża (J 19, 26-27) – „Kiedy więc Jezus ujrzał Matkę i stojącego obok Niej ucznia, którego miłował, rzekł do Matki: «Niewiasto, oto syn Twój». Następnie rzekł do ucznia: «Oto Matka twoja». I od tej godziny uczeń wziął Ją do siebie”.

Siedem radości Maryi, które będziemy rozważać w Adwencie, stanowią tajemnice z Jej życia: 

Radość pierwsza: Zwiastowanie

Radość druga: Nawiedzenie św. Elżbiety

Radość trzecia: Narodzenie Pana Jezusa

Radość czwarta: Pokłon Mędrców

Radość piąta: Znalezienie Jezusa w świątyni

Radość szósta: Zmartwychwstanie Chrystusa

Radość siódma: Wniebowzięcie i ukoronowanie Maryi

Siedem boleści Maryi. Wieczorna modlitwa do Maryi, którą odmawia papież Franciszek.

Daje siłę, by wrócić do Boga

W swoim nauczaniu papież Franciszek dużo mówi o modlitwie. Często też dzieli się swoimi ulubionymi modlitwami i zwyczajami. W jego życiu ważne są modlitwy do Maryi. Podczas jednej z audiencji przyznał, że zaraz po tym, jak wejdzie do swojego gabinetu, by rozpocząć pracę, modli się do Matki Bożej, a wieczorem rozważa siedem boleści Maryi. Podczas porannej Eucharystii w Domu Świętej Marty odprawianej 3 kwietnia 2020 roku papież wyznał, że późnym wieczorem, kiedy odmawia modlitwę „Anioł Pański” rozważa także siedem boleści, pamiętając, że "Matka Kościoła z wielkim bólem zrodziła nas wszystkich".

Siedem boleści Maryi. Tę modlitwę odmawia papież Franciszek

Koronka do siedmiu boleści Maryi to modlitwa, która została zatwierdzona przez papieża Benedykta XIII w 1724 roku. Wśród obietnic za jej odmawianie są: łaska odprawienia pokuty za wszystkie grzechy jeszcze przed śmiercią; szczególna opieka Boża w utrapieniach i w chwili śmierci, dar szczególnej duchowej pamięci o Męce Pańskiej i nagroda za nią oraz nadzwyczajna opieka Matki Bożej i łaska bycia prowadzonym przez Nią w życiu. O odmawianiu tej modlitwy przypomniała Matka Boża podczas objawień w rwandyjskim Kibeho w latach 1981-1983 - pierwszych objawień maryjnych uznanych oficjalnie przez Kościół w XXI wieku. „To o co was proszę, to pokuta. Chcę jedynie skruchy. Jeżeli będziecie odmawiać Koronkę do siedmiu boleści, rozważając ją, otrzymacie moc, by naprawdę żałować. Dziś wielu ludzi w ogóle nie umie prosić o przebaczenie. Nadal krzyżują mego Syna. Dlatego chciałam was przestrzec” - mówiła Maryja w Kibeho. Modlitwa, która daje siłę, by wrócić do Boga. Maryja prosiła jeszcze, by wizjonerka powiedziała o tym całemu światu i zapewniała: „Jeśli będziecie odmawiać ten różaniec, rozważając go, znajdziecie w sobie siłę, by wrócić do Boga”.

Jak odmawiać Koronkę do siedmiu boleści Maryi?

Modlitwa do Siedmiu Boleści Matki Bożej, zwana też koronką lub różańcem do siedmiu boleści, składa się z siedmiu tajemnic, w których rozważamy najboleśniejsze momenty z życia Matki Bożej. Rozważając te tajemnice w szczególny sposób czcimy Matkę Bożą Bolesną i upraszamy dla siebie i bliźnich potrzebne łaski w tym życiu, a zwłaszcza w godzinę naszej śmierci.

Koronka do Siedmiu Boleści Matki Bożej

W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Amen.

Wierzę w Boga… (W tym miejscu warto krótko, własnymi słowami poprosić Maryję, aby pomogła nam modlić się gorliwie i w skupieniu.)

Boleść pierwsza: Proroctwo Symeona

Można przeczytać fragment Ewangelii: Łk 2, 34-35. W tej tajemnicy rozważamy ból Maryi wywołany zapowiedzią starca Symeona, że Jej duszę przeszyje miecz z powodu odrzucenia z jakim spotka się Jezus. Prosimy o łaskę wierności Chrystusowi i poddania się woli Bożej.

Ojcze nasz…7 razy Zdrowaś, Maryjo…Chwała Ojcu…

Boleść druga: Ucieczka do Egiptu

Można przeczytać fragment Ewangelii: Mt 2, 13-15. W tej tajemnicy rozważamy ból Maryi spowodowany obawą o życie małego Jezusa i koniecznością ucieczki do obcego kraju. Prosimy o łaskę wsłuchania się w głos Boga i słowo, które do nas kieruje, abyśmy umieli z Bożej perspektywy widzieć wydarzenia naszego życia.

Boleść trzecia: Poszukiwanie Pana Jezusa, który pozostał w świątyni

Można przeczytać fragment Ewangelii: Łk 2, 41-50. W tej tajemnicy rozważamy ból Maryi spowodowany zaginięciem Jezusa, strachem o Jego los i tęsknotą za Nim oraz niezrozumieniem Jego trudnej odpowiedzi. Prosimy o łaskę tęsknoty za Jezusem – za modlitwą, sakramentami, Słowem Bożym.

Boleść czwarta: Spotkanie Pana Jezusa dźwigającego krzyż

Można przeczytać fragment Ewangelii: J 19, 16-18. 25-27. W tej tajemnicy rozważamy spotkanie Jezusa z Maryją podczas Jego Drogi Krzyżowej czy też szerzej: Jej wierną obecność przy Synu podczas Jego męki i Jej udział w Jego cierpieniach. Prosimy o łaskę cierpliwego znoszenia cierpień, krzywd, przykrości, upokorzeń, wszystkich naszych życiowych krzyży.

Boleść piąta: Śmierć Pana Jezusa na krzyżu

Można przeczytać fragment Ewangelii: J 19, 28-30. W tej tajemnicy rozważamy ból Maryi w momencie śmierci Jezusa. Prosimy szczególnie o łaskę „śmierci dla grzechu” – zerwania z jakimkolwiek grzechem, nawet najmniejszym.

Boleść szósta: Złożenie martwego ciała Jezusa w ramiona Matki

W tej tajemnicy rozważamy moment nieopisany przez ewangelistów, ale słusznie „zakładany” przez pobożność chrześcijańską: chwilę, w której pozwolono Maryi wziąć w ramiona martwe ciało Syna. Prosimy szczególnie o łaskę prawdziwego, doskonałego żalu za grzechy i owocnej pokuty.

Boleść siódma: Złożenie Pana Jezusa do grobu

Można przeczytać fragment Ewangelii: J 19, 38-42. Rozważamy w tej tajemnicy ból Maryi podczas złożenia ciała Jezusa w grobie (także ten związany z pośpiechem w jakim się to dokonało i niedopełnieniem wszystkich zwyczajów pogrzebowych Izraela). Prosimy o dar dobrej, szczęśliwej śmierci w stanie łaski uświęcającej dla nas samych, naszych bliskich i umierających w tej godzinie.

Na koniec, dla uczczenia łez wylanych przez Maryję odmawiamy jeszcze trzy razy Zdrowaś, Maryjo…

Jan Paweł II i MBNP

Wielkim czcicielem Matki Bożej Nieustającej Pomocy był św. Jan Paweł II. W czasie wojny, gdy wracał z pracy do domu, zatrzymywał się w naszym kościele ojców redemptorystów w Krakowie, gdzie modlił się przed jej cudownym wizerunkiem.

W roku 1991 roku zaszczycił on swą obecnością kościół św. Alfonsa w Rzymie, gdzie zachęcił wszystkich do pogłębiania kultu ikony Matki Bożej Nieustającej Pomocy. Mówił tam:

„Tak jak Dzieciątko Jezus, które podziwiamy na tym czczonym przez nas obrazie, my także chcemy uścisnąć Twoją prawą dłoń.

Nie brak Ci ani władzy, ani dobroci, aby pomóc nam w każdej konieczności, w każdej potrzebie. To jest Twoja godzina! Przyjdź więc nam z pomocą, bądź naszą ucieczką i nadzieją!”.

Ty się mną zajmij, Jezu mój  - Wiersz napisany przez Krzysztofa Szukała

 

 Ty się mną zajmij, Jezu mój

gdy sił mi już nie starczy,

gdy przegram ze złem walkę

i powrócę na tarczy.

 

 Ty się mną zajmij, Jezu mój,

gdy świat mi się zawali,

gdy smutek mnie pogrąży

i depresja powali.

 

 Ty się mną zajmij, Jezu mój

gdy upadnę na wierze,

gdy grzech mnie znów pochwyci

i rozszarpie jak zwierzę.

 

 Ty się mną zajmij, Jezu mój

gdy zły los na mnie spadnie,

gdy nieszczęście mnie dotknie

i choroba dopadnie.

 

 Ty się mną zajmij, Jezu mój

gdy człowiek mnie odrzuci,

gdy przyjaciel mną wzgardzi

i złym słowem zasmuci.

 

 Ty się mną zajmij, Jezu mój

gdy wpadnę w sidła wroga,

gdy rozpacz mnie ogarnie

i w duszy będzie trwoga.

 

        Ty się mną zajmij, Jezu mój

Gdy zło me serce draśnie

Gdy będzie poranione

I miłość w nim wygaśnie.

 

 Ty się mną zajmij, Jezu mój

Gdy utracę nadzieję

Gdy ciemność mnie spowij

I ze strachu zdrętwieję.

 WIERSZ O RÓŻAŃCU

"W małej izdebce, tuż obok łóżka,

Z różańcem w ręku klęczy staruszka

Czemuż to babciu mówisz pacierze?

Bo ja w ich siłę naprawdę wierzę.

Wierzę, że te małe paciorki z dębiny

Moc mają ogromną, odpuszczają winy

Gdy zawiodą lekarze, gdy znikąd pomocy

Ja, grzesznik niegodny, korzystam z ich mocy

Pierwsza dziesiątka jest za papieża

Niech nami kieruje, Bogu powierza.

Druga w intencji całego Kościoła

Modlitwą silny wszystkiemu podoła.

Trzecia za męża, co zmarł i już jest w niebie

A może w czyśćcu, lub większej potrzebie

Czwartą odmawiam w intencji syna...

Przy tych słowach staruszka płakać zaczyna

Był dobry chłopak, lecz od ojca pogrzebu

Odwrócił się od Boga, złorzeczył niebu

Nie rozumiał, że Bóg w swojej miłości

Dał wolną wolę dla całej ludzkości.

Zaś człowiek dar ten bezcenny i hojny

Zamienił na chciwości, wyzysk i wojny

I teraz, gdy wypadek czy wojenna trwoga

Nie wini siebie, lecz zawsze Boga.

            Myślałam, że syn, gdy założył rodzinę,

Gdy wziął na ręce swą pierwszą dziecinę,

Zrozumiał swe błędy, cel odnalazł w życiu

Lecz on mimo rodziny, pogrążył się w piciu.

Awantury, alkohol, płacz i siniaki

Czemu swym dzieciom los zgotował taki?

Nie było miłości, pieniędzy, jedzenia,

Spokój był tylko, gdy szedł do więzienia.

 

Ja zaś przez lata biorąc różaniec do ręki,

Bogu polecam swych wnucząt udręki,

Lecz syn w nałogu trwał dalej uparty,

Z czwartej dziesiątki robił sobie żarty.

"Lepiej piątą odmawiaj sama za siebie

Bo żyjesz tylko o wodzie i chlebie.

Na nic te posty i twoje modły,

Bo los już taki musi być podły."

Płacze staruszka, drżą wątłe ramiona.

Wie, że jest chora, niedługo skona.

Co będzie z synem, z jego rodziną?

Czy znajdą drogę prawdziwą, jedyną?

I zmarła nieboga. Wezwano syna

Ten twardo powiedział - nie moja to wina.

Lecz widząc w trumnie matki swej trupa,

Poczuł jak mu pęka na sercu skorupa.

Zobaczył różaniec swej zmarłej matki,

W miejscu czwartej dziesiątki zupełnie gładki.

Nie ma paciorków - patrzy i nie wierzy,

Palcami starte od milionów pacierzy.

Tylko piąta dziesiątka była jak nowa,

Przypomniał swe kpiące o niej słowa.

Na palcach zobaczył od łańcuszka rany,

Wybacz mi - krzyknął - Boże mój kochany!

Ożyło w końcu syna sumienie,

Przysięgam ci matko, że ja się zmienię.

Całował zimne swej matki dłonie,

Twarz łzami zoraną i siwe skronie.

            Rzucił nałogi, oddał się Bogu,

Szczęście gościło w ich domu progu.

I codziennie wieczorem, całą rodziną,

Różaniec mówili za matki przyczyną.."

( z internetu )

Maryja – błogosławiona

 W ciągu trzech miesięcy Maryja otrzymała osiem „błogosławieństw”:

1) „Błogosławionaś, pełna łaski” (Łk 1, 28b) – powiedział anioł Gabriel.

2) „Błogosławionaś, bo poczniesz w łonie Syna Najwyższego” (por. Łk 1, 30–31).

3) „Błogosławiona jesteś, Dziewico Maryjo, albowiem Duch Święty zstąpi na Ciebie, a moc Najwyższego osłoni Cię” (Łk 1, 35).

4) „Błogosławionaś, która pełnisz wolę Bożą – Niech mi się stanie według twego słowa!” (Łk 1, 38).

5) „Błogosławionaś, któraś uwierzyła” (Łk 1, 42a) – powiedziała Elżbieta.

6) „Błogosławiony jest owoc Twojego łona” (Łk 1, 42b).

7) „Błogosławiona jesteś między niewiastami” (Łk 1, 42).

8) „Błogosławionaś, bo spełnią się słowa powiedziane Ci od Pana” (Łk 1, 45).